lungenkrebs produktbanner 2020

De academische geneeskunde beweert altijd: longkanker komt door roken. Iedereen die dat niet gelooft, wordt als onserieus beschouwd. Dit medische dogma wordt door alle medische professionals nog steeds als zo onweerlegbaar beschouwd. Een ieder die dit dogma in twijfel trekt wordt direct als verkeerd beschouwd. Over dit dogma valt niet te discuteren.

De hypothese dat alle longtumoren iets met roken te maken hebben, dat vrijwel zonder uitzondering in zogenaamde dierproeven werd aangetroffen, was altijd gebaseerd op dezelfde uitgangspunten, die als algemeen bindend werden beschouwd.

Een daarvan was dat de psyche, ziel, gedrag of psychische reactie of wat de theologen ons ook toestaan ​​om dit bij dieren te noemen, dat wat overeenkomt met de menselijke psyche en met psychische emoties en conflictervaringen zoals vreugde, verdriet, loyaliteit, verraad, woede of teleurstelling is in staat om deze dierlijke psyche eenvoudigweg uit te sluiten bij dierproeven, alsof ze helemaal niet bestaat.

Afschuwelijke ideeën van een primitief wereldbeeld, waar ‘ziekte‘ iets kwaads is, niets natuurlijks, waar dieren geen ziel mogen hebben, maar alleen vlees- of bontproducten zijn, waar de kosmos naar believen kan worden vernietigd.

Als je de psyche van dieren en mensen wilt vergelijken, moet je je voorstellen dat in ons grote computerbrein voor verschillende levenssituaties verschillende conflicten worden gecodeerd. Zelfs als we ijverig trainen om de code van onze hersenen te negeren, worden praktisch al onze gewaarwordingen, beslissingen en acties beslissend gevormd door dit codegedrag. Het codegedrag tussen mensen en zoogdieren is vergelijkbaar, maar elk ras heeft zijn eigen codegedrag.

Het geheel is een kosmisch systeem, waarbij elke soort uiteindelijk op de een of andere manier aan elkaar verwant is. Hierbij is een gedragscode ontstaan die  bijvoorbeeld aangeeft of er van een bepaald dier gevaar te verwachten is. Een kat zou nooit weglopen voor een koe of een olifant, maar hij rent meteen weg als hij een hond op een afstand ziet. Elk dierenras en ook het menselijk ras heeft gedurende vele miljoenen jaren geleerd ‘hun codegedrag‘ te ontwikkelen.

Een hert zal zich bijvoorbeeld altijd gedragen in overeenstemming met zijn hersencode en zijn territorium verdedigen, zelfs als het nog nooit een ander hert heeft gezien. Het staat gewoon in zijn code.

De wrede dierproeven gingen ervan uit dat sigarettenrook een ‘lokaal’ effect heeft en dat er geen rekening gehouden hoeft te worden met de psyche van een proefdier. In een grootschalig experiment van meerdere jaren werden bijvoorbeeld duizenden goudhamsters hun hele leven met sigarettenrook berookt, terwijl controledieren niet werden berookt. Er werd zelfs vastgesteld dat geen enkel dier een bronchiaal-ca had opgelopen, geen enkele een longblaaskanker had en inderdaad dat de berookte goudhamsters kennelijk langer hadden geleefd dan de niet-berookte vergelijkingsdieren. Rook stoort een goudhamster natuurlijk helemaal niet, omdat het in zijn leefgebied niet voorkomt, omdat hij in grotten onder de oppervlakte van de aarde leeft, dus hij heeft er geen paniekcode voor ontwikkeld.

Maar wat men zocht, namelijk carcinomen van de bronchiën, werd niet gevonden. Welnu, volgens de criteria van de huidige geneeskunde had de discussie over het verband tussen roken en kanker moeten eindigen met het resultaat: het roken van sigaretten veroorzaakt geen kanker. Maar het resultaat werd verzwegen of in perspectief geplaatst: als men laboratoriummuizen (afstammelingen van de huismuis) berookte met sigarettenrook, dan trof men in sommige longknobbeltjes aan , d.w.z. alveolaire kanker, waaraan mensen en zoogdieren lijden bij een doodsangstconflict.

Het is bekend dat als vroeger een brand was, alle muizen razendsnel het huis uit renden voordat je iets opmerkte. Huismuizen raken in paniek bij de minste rook en vluchten omdat ze niet alleen een fijne neus hebben, maar ook een aangeboren paniekcode tegen rook. Ik noem dit het ‘codegedrag van de hersenen‘. Zo is het met een oneindig aantal dingen die zelfs wij mensen intuïtief correct zouden doen volgens de oorspronkelijke code van onze hersenen, zolang we nog niet gedenatureerd zijn door de zogenaamde beschaving. Bij huismuizen doe berokt worden kan men longblaaskanker waarnemen, deze wordt veroorzaakt door een doodsangstconflict.

Ach ja, werd er toen gezegd: ‘Dan veroorzaakt roken longkanker, zo niet bronchiaalkanker, maar longkanker’. Sindsdien heeft men in verband met roken nooit meer gesproken over bronchiaal-ca, maar alleen over longkanker. De bronchiaal-ca werd simpelweg opnieuw gelabeld als ‘longkanker’ omdat ze wilden bewijzen dat roken kanker veroorzaakt.

Een paar jaar geleden deed naar verluidt een zeer gerenommeerd onderzoek de ronde en veroorzaakte veel opschudding. Formaldehyde of de chemische formule HCHO, of mierenzuuraldehyde, een kleurloze, penetrante geur, oplosbaar in alcohol en water, met toevoeging van methanol om polymerisatie te voorkomen, ook bekend als een waterige oplossing van formol, zou kanker bij ratten hebben veroorzaakt.

Gewoonlijk vermijden ratten formol in de normale verdunning die wordt gebruikt voor het desinfecteren bij het schoonmaken van operatiekamers, omdat ze het spul niet kunnen verdragen.

De slimme onderzoekers gebruikten deze afkeer en brachten de formule tot 1000 keer de concentratie en (hoor en verwonder je) dit hooggeconcentreerde spul elke dag in de neus van de arme ratten! De arme beesten kregen elke dag een nieuw terugkerend DHS.

Na een tijdje werden de ratten ‘vrijgelaten’ en werd hun neus microscopisch onderzocht. Het resultaat was: kanker van het neusslijmvlies! Conclusie: formaldehyde veroorzaakt kanker.

Wanneer een dier weken of maanden op dezelfde plaats wordt gemarteld (d.w.z. de eerste marteling-DHS gaat dagelijks door met een nieuwe herhaalde-marteling DHS), dan kun je – precies volgens de IJZEREN REGEL VAN KANKER – bij de arme dieren kanker veroorzaken. Aan de andere kant kan men bij organen waarvan de zenuwverbindingen naar de hersenen zijn doorgesneden, geen kanker veroorzaken.

Inmiddels zijn er, gek genoeg, bijna 1.500 zogenaamd kankerverwekkende stoffen uitgekozen, die alleen door zulke brute dierproeven tot zogenaamde kankerverwekkende stoffen zijn gemaakt.

Dat betekent niet dat al deze stoffen niet giftig voor ons hoeven te zijn, maar ze veroorzaken geen kanker, althans niet aan de hersenen voorbij. Omdat eerder werd aangenomen dat kanker het resultaat is van cellen in een orgaan die toevallig wild geworden zijn

Zo is ook longkanker en longkanker niet hetzelfde, hoewel de academische geneeskunde alles samenvoegt: – bronchiale ulcus-plaveiselepitheel-ca – alveolaire adeno-ca – intrabronchiale slijmbekercel-adeno-ca – pleuraal mesothelioom – kieuwbooggangen-ulceraties, mediastinaal (zogenaamd non-Hodgkin-)lymfoom.

De hypothese is dat al deze ‘longtumoren’ verband houden met roken. De sigarettenrook komt alleen in de bronchiën en praktisch niet meer in de longblaasjes.

In de zogenaamde academische geneeskunde luidt het als volgt:

‘Longkanker is een ziekte uit de twintigste eeuw. Aanvankelijk werden alleen mannen getroffen, maar nu ook vrouwen. In de Verenigde Staten is longkanker verantwoordelijk voor ongeveer een derde van alle sterfgevallen bij mannen. In Engeland voor ongeveer de helft. Vanaf het begin werd aangenomen dat het roken van sigaretten de meest waarschijnlijke oorzaak was, omdat het een nieuw type luchtvervuiling was waar aanvankelijk voornamelijk mannen aan werd blootgesteld en later ook vrouwen.

Deze verklaring stuitte echter op moeilijkheden. Met name was het niet mogelijk om de incidentie van longkanker te rijmen met de consumptie van sigaretten per hoofd van de bevolking in de verschillende landen.

Dit probleem was grotendeels opgelost toen de lange ‘incubatietijd’ van de ziekte werd erkend. Talloze vragen bleven open, maar de basisfeiten lieten geen twijfel meer bestaan:

‘Een sigarettenroker heeft tien tot vijftig keer meer kans om te overlijden aan longkanker, de exacte waarde hangt onder meer af van hoeveel hij rookt en in welk land hij woont. Als veel mensen in een bepaalde groep stoppen met roken, zal het algehele sterftecijfer voor longkanker voor die groep afnemen. Er is dus alle reden om aan te nemen dat longkanker, de meest voorkomende vorm van dodelijke kanker, grotendeels zou kunnen worden voorkomen als het roken van sigaretten zou worden afgeschaft. ‘

Dergelijke bevindingen uit de academische geneeskunde zijn tot dusver alleen statistisch verkregen. Zolang feiten bij elkaar worden opgeteld, zijn statistieken legaal. Maar waar feiten uit verschillende reeksen statistisch causaal met elkaar verbonden moeten worden, zitten er fouten in de zaak.

Voorbeeld:

Herten in de Kaukasus krijgen weinig kanker. Herten in de Kaukasus eten veel schapenkaas. Statistische conclusie: schapenkaas is anticarcinogeen, voorkomt kanker.

(Wetenschappelijk werk van het Ordinariaat voor kankerprofylaxe aan de Universiteit van Heidelberg / Mannheim).

Maar het feit dat de herten in de Kaukasus het hele jaar door nauwelijks een serieuze kans op conflicten hadden, werd niet eens als oorzaak beschouwd. Statistisch kan men zo heerlijk liegen!

Maar er zijn ook andere redenen waarom men alle statistieken die zijn opgesteld over de vermeende positieve of negatieve effecten bij kanker in twijfel moet trekken:

Ze hadden geen rekening gehouden met de wet van de tweefasigheid van ziektes, noch met de regel van de links- en rechtshandigheid, en de daarmee samenhangende verschillende correlaties tussen conflicten en overeenkomstige hersenlokalisatie, en de resulterende orgaanlokalisatie, noch met de relaties tussen de verschillende kiembladen en de resulterende verschillende histologische formaties, laat staan ​​het belang van de microben, die onze helpers en symbionten zijn. Volgens het ontogenetisch bepaalde systeem van tumoren en kankerequivalenten ontwikkelen alle plaveiselepitheelhuiden en slijmvliezen ulcera (zweren), d.w.z. weefselvermindering, in de conflictactieve fase.

De intrabronchiale plaveiselepitheel-ca, ook wel afgekort bronchiaal carcinoom genoemd, behoort tot het buitenste kiemblad, wordt aangestuurd door de grote hersenen en veroorzaakt dus celafname (ulceratie) in de conflictactieve fase en komt overeen met een territoriumangstconflict op psychisch niveau.

Territoriumangst kunnen alleen mannen of mannelijke post-climacterische vrouwen lijden. Bronchiale kanker, aan de andere kant, kan ook de linkshandige jonge vrouwen lijden – samen met een depressie. (Uitzonderingen zoals altijd: hormoonspiegels, schizo-constellaties, pil, etc.).

Wat we vroeger hebben beschouwd als bronchiaal carcinoom was eigenlijk een atelectase, onvoldoende beluchting, meestal een tijdelijke, die al de genezingsfase van de ulceratie vertegenwoordigde en alleen de bronchus blokkeerde vanwege de zwelling van de slijmvliezen, die ook de sterke hoest veroorzaakte.

De tragedie is: in deze fase wordt het bronchiaal carcinoom pas in de overgrote meerderheid van de gevallen ontdekt of, afhankelijk van de voorafgaande ernst en duur van het conflict, d.w.z. de conflictmassa, kan het ‘alleen’ worden gediagnosticeerd als griep, bronchitis, longontsteking of lysis bij longontsteking. wanneer de  noodzakelijke virussen (als ze bestaan) de genezingsfase beginnen te optimaliseren.

De alveolaire adeno-ca, ook wel longblaaskanker genoemd, behoort tot het binnenste kiemblad, wordt aangestuurd door de hersenstam en heeft altijd een doodsangst als conflict. Het groeit dus in de conflictactieve fase en wordt afgebroken door de mycobacteriën – indien aanwezig – in de genezingsfase.

Met uitzondering van enkele patiënten die zich misschien nog in de ca-fase bevinden, zijn de meeste van deze patiënten al in de genezingsfase of hersteld. Veel patiënten hebben ook een kleinere of grotere longenrondhaard als restaandoening, die de doodsangst om een gewond familielid (inclusief een dier) uitdrukt. Dergelijke solitaire rondhaarden worden na jaren vaak bij toeval ontdekt. De patiënten zijn niet meer ziek, ze hadden gewoon geen tuberculose in de genezingsfase, want dan zouden ze een caverne hebben en zou niemand over een tumor praten.

Tbc-bacteriën (mycobacteriën) zijn specialisten in het maagdarmkanaal, overal waar lucht en gas is, met alle aanhangsels, vooral de longblaasjes. Aan de andere kant zie je nooit ‘bronchiaal tbc’, hoewel dat in de ware zin van het woord duidelijk zou zijn.

Tegenwoordig wordt tuberculose als een vijand van de mensheid beschouwd en is bijna uitgeroeid. Maar als de tuberkelschimmelbacterie afwezig is in de genezingsfase, blijven de ronde haarden bestaan. In de periode die volgde, werden steeds meer longenrondhaarden gediagnosticeerd als longkanker die eerder waren gediagnosticeerd als longtuberculose (in de genezingsfase). Als gevolg hiervan nam tuberculose af en longkanker toe.

Het idee dat roken kanker veroorzaakt, zijn pure hypotheses, zijn nooit bewezen, zijn niet te bewijzen. De gegeven voorbeelden kunnen voldoende zijn om duidelijk te maken dat alle dierproeven die tegenwoordig worden uitgevoerd, gewoon zinloze wreedheid tegen dieren zijn, omdat bij al deze experimenten de ziel van het dier als niet-bestaand wordt beschouwd.

Er zijn absoluut geen bewijzen voor kankerverwekkende stoffen die rechtstreeks op het orgaan inwerken en voorbij gaan aan de hersenen. Roken vernauwt de bloedvaten, maar veroorzaakt geen kanker!

De nieuwste kennis van de academische geneeskunde:

Roken is een van de belangrijkste oorzaken van rugpijn.

De directeur van de Universiteitskliniek voor Algemene Orthopedie in Münster, prof. Wilfried Winkelmann, adviseert daarom geen sigaretten te gebruiken. ‘We weten niet waarom, maar we weten wel dat rokers vaker rugklachten hebben’, zei de wetenschapper tijdens een voorlichtingsbijeenkomst op de medische faculteit van de universiteit. (Uittreksel uit een krantenartikel).

Bijdragen en ervaringsberichten tot het thema

VIDEO'S EN AUDIO'S TOT HET THEMA